Oczywiście, im bardziej złożony ma być nasz kurs e-learningowy, tym więcej mamy do przemyślenia np. jak zaprojektować aktywności (ćwiczenia, zadania, dyskusje), które umożliwią różnorodne interakcje. Szczęśliwie, istnieje pewien bardzo użyteczny, zgrabny model dydaktyczny dla takich e-tywności (e-tivities), jak nazwała aktywności online, autorka modelu, profesor Gilly Salmon (zob. biogram naukowy).

E-tywność składa się z następujących elementów:

★ I. Iskra (sparkle) – to materiał, którym może być tekst, obraz, film, zdjęcie, dzieło artystyczne, materiał źródłowy itp. Materiał ten jednak nie służy tylko do tzw. przyswojenia, jest on tą iskrą, która zapala cały dalszy proces uczenia się.
★ II. Zadanie indywidualne – z materiałem wiąże się zadanie dla studenta, mogą to być np. konkretne pytania na forum, na które przygotowuje on refleksyjną odpowiedź. Może być to także wykonanie czegoś (np. zdjęcia, rysunku) i opublikowanie tej cyfrowej pracy na stronie kursu online.
★ III. Zadanie dotyczące współpracy – drugą częścią zadania studenta jest zaangażowanie się w naukę innych studentów, np. poprzez informację zwrotną do ich odpowiedzi na forum czy cyfrowej pracy.
★ IV. Podsumowanie moderatora – cykl e-tywności zamyka podsumowanie ze strony nauczyciela-moderatora, który np. omawia i zamyka cały wątek dyskusji na forum, przesyła własne oceny i informacje zwrotne do pracy studentów.

Jeśli e-tywność jest pełna, pojawią się w niej praktycznie wszystkie możliwe interakcje, zatem jest to gotowa recepta na włączenie do naszych zajęć e-learningowych elementów social online learning, społecznego wymiaru uczenia się w sieci. Jak już może dostrzegasz, również ćwiczenia na tym szkoleniu (Platforma edukacyjna: kurs podstawowy) opracowane są na kanwie tego modelu. Kluczowe jest tutaj wykorzystanie forum jako elementu nie tylko do komunikacji, ale stricte dydaktycznego. Nie jest to oczywiste i wymaga oswojenia studentów z taką formą realizacji zadań. Dlatego warto znać kilka wskazówek, które ochronią nas przed problemem pustego forum:

★ 01. Traktuj forum jak zadanie – jakość odpowiedzi studentów albo ich informacji zwrotnych dla innych może być elementem zaliczenia i oceny – to równorzędne zadanie na kursie e-learningowym i tak możemy je przedstawiać studentom.
★ 02. Komentarz dla innych częścią zadania – nie tylko własny wpis może być wymagany do realizacji ćwiczenia, ale także komentarz prac innych studentów.
★ 03. Precyzyjne instrukcje dla wpisów – unikaj ogólnych stwierdzeń w rodzaju: “Napisz, co myślisz o przeczytanym tekście” albo “Podziel się swoimi wnioskami z filmu“. Pamiętaj o tym, że piszesz instrukcję zadania i że potrzebne są jakieś kryteria do oceny wpisów. Dlatego konkretna instrukcja “podaj dwa przykłady na zastosowanie teorii pedagogicznej przedstawionej na filmie” zadziała o wiele lepiej.
★ 04. Precyzyjne instrukcje dla komentarzy – podobnie, gdy wymagamy komentowania wpisów innych. Zwykłe “Skomentuj wpis” to za mało, nie wiadomo wtedy, czego właściwie oczekujemy od studentów. Lepsze będzie np. “Skomentuj jeden wpis innego studenta, którego przykład mógłbyś zastosować w swojej własnej praktyce dydaktycznej“.
★ 05. Możesz dać przykład – na niektóre pytania, jako pierwszy może odpowiedzieć sam prowadzący, jego wpis modeluje wtedy właściwy sposób formułowania odpowiedzi na forum. Studenci widzą na tym przykładzie, jakiej jakości i jak długi powinien być oczekiwany wpis.

Tętniące od merytorycznej dyskusji i wymiany myśli forum, przynosi ogromną satysfakcję dla nauczyciela, dlatego warto zostać dydaktycznym innowatorem i wspólnie ze studentami wypróbować tej metody uczenia się online. Przy zastosowaniu modelu Gilly Salmon i dodatkowych wskazówek, wierzę, że nie grozi Ci już syndrom pustego forum!